سرطان معده

سرطان معده

ابتلا به سرطان معده در افراد ۴۰ تا ۷۰ سال رخ می دهد اما وقوع آن در افراد جوان تر از ۴۰ سال هم دیده شده است. سرطان معده در مردان بیشتر از زنان روی می دهد.

یک رژیم غذایی حاوی مقادیر زیاد غذاهای دودی نمک سود، یا ترشی ها و کمبود سبزی های تازه ممکن است خطر بروز سرطان معده را افزایش می دهد. سایر عوامل مرتبط با وقوع سرطان معده شامل التهاب مزمن معده،آنمی پرنیشز، عدم ترشح اسید معده، گاسترکتومی نیمه کامل (بیش از ۲۰ سال قبل ) ، زخم های معده،حضور هلیکو باکتر پیلوری و توراث هستند.

پیش آگهی آن خوب نیست،زیرا اکثر بیماران در زمان تشخیص دچار متاستاز شده اند. به عبارت دیگر، اکثر بیماران در مراحل اولیه بیماری، بدون علامت هستند و تشخیص معمولا دیر داده می شود.

پاتوفیزیولوژی:
آدنوکارسینوم شایع ترین نوع سرطان معده بوده و می تواند در هر قسمتی از معده پدید آید.تومور به مخاط محیطی راه یافته ، از دیوار معده به اندام ها و ساختارهای مجاورنفوذ می کند.کبد، پانکراس، مری و دوازدهه اغلب هنگام تشخیص مبتلا هستند. در مراحل بعدی از طریق لنف به حفره پریتوئن نیز متاستاز می دهد.

تظاهرات بالینی:
اولین نشانه های سرطان معده اغلب نامشخص هستند، زیرا اکثر این تومورها رشد خود رااز انحنای کوچک آغازمی کنند، یعنی جایی که کمترین اختلال را درعملکرد معده ایجاد می کند. به همین دلیل در مراحل اولیه ی سرطان معده، نشانه ای ممکن است وجود نداشته باشد.

نشانه های اولیه مثل درد با مصرف آنتی اسید ها تسکین یافته و از این نظر شبیه به زخم معده هستند.نشانه های بیماری پیشرفته ممکن است شامل سوء هضم، بی اشتهایی، کاهش وزن، درد شکم درست در بالای ناف، احساس پری بعد از غذا، کم خونی، تهوع و یا استفراغ باشند.

بررسی و یافته های تشخیصی:
معاینه جسمی معمولا مفید واقع نمی شود،چون بسیاری از تومورهای معده قابل لمس نیست. در صورت متاستاز به کبد،آسیت و بزرگی کبد ممکن است وجود داشته باشد.سرطان پیشرفته معده ممکن است به صورت یک توده قابل لمس باشد.غدد لنفاوی قابل لمس در اطراف ناف ، از علایم مربوط به سرطان دستگاه گوارش و یا به عبارت دیگر ، سرطان معده است.

اندوسکوپی همراه نمونه برداری و آزمایش سیتولوژی،روش تشخیصی انتخابی است. ممکن است عکس برداری قسمت فوقانی دستگاه گوارش همراه با باریم نیز استفاده شود. از آنجایی که اغلب قبل از بروز علایم هشدار دهنده،متاستاز نیز اتفاق افتاده است،لذا از توموگرافی کامپیوتری در قفسه سینه، شکم و لگن برای تشخیص مرحله سرطان وسعت متاستاز استفاده می شود.

سونوگرافی اندوسکوپیک، وسیله ای مهم برای بررسی عمق تومور و گرفتاری غدد لنفاوی است. قبل از تصمیم به جراحی،از CT برای بررسی امکان خارج سازی تومور استفاده می شود.

تدابیر پزشکی:
هیچ نوع درمان موفقیت آمیزی برای کارسینومای معده به جز برداشتن تومور وجود ندارد. اگر تومور زمانی خارج شود که هنوز محدود به معده است، شانس بهبود در بیمار وجود دارد، اما اگرتومور از محدوده معده خارج شده باشد،تومور را می توان برداشت اما بهبودی غیرممکن است.

دربسیاری از این بیماران، درمان تسکینی برای پیشگیری از بروز مشکلاتی مثل انسداد یا اختلال در بلع، از طریق برداشتن تومورمیسر خواهد بود.لاپاراسکوپی تشخیصی ممکن است اولین اقدام جراحی برای ارزیابی تومور معده باشد که طی آن نمونه بافی برای بررسی ازمایشگاهی و آشکار سازی متاستاز انجام می شود.

در بیماری که تومور آن قابل برداشتن باشد ، جراحی برای خارج کردن تومور و غدد لنفاوی گرفتار انجام می شود. در غیر این صورت، شیمی درمانی صورت می گیرد. در صورت متاستاز سرطان به سایر اندام های حیاتی مثل کبد، درمان تسکینی انجام می شود.

در جراحی برداشتن کامل معده، کل معده خارج می شود.به علاوه دوازدهه، قسمت انتهایی مری، مزانتر حمایتی و غدد لنفای، برداشته می شوند و انتهای ژژنوم به انتهای مری آناستوموز می گردد. به این روش، ازوفاگوژژنوستومی گفته می شود.

گاسترکتومی رادیکال ساب توتال، هنگامی انجام می شود که تومور در قسمت میانی یا انتهایی معده باشد. گاهی نیز گاسترکتومی کامل (توتال) یا برداشتن مری و معده که جراحی وسیع تری است، انجام می شود.

مشکلات شایع در سرطان پیشرفته معده که اغلب نیازمند جراحی است، شامل انسداد پیلور، خون ریزی و درد شدید است. سوراخ شدن معده یک موقعیت اورژانس است که نیازمند جراحی فوری است. ممکن است جراحی معده به عنوان یک روش تسکینی در سرطان پیشرفته معده انجام شود. این روش های تسکینی مثل بای پس مری یا معده، گاستروستومی و یا ژژنوستومی، ممکن است به طور موقت نشانه های ناراحت کننده مثل تهوع و استفراغ را تخفیف دهند.

جراحی تسکینی در عوض جراحی رادیکال ، در زمانی انجام می شود که متاستازبه اندام های حیاتی مثل کبد، صورت گرفته باشد یا هدف از آن فراهم کردن کیفیت زندگی بهتری برای بیمار باشد.اگر درمان جراحی بهبود دهنده نباشد، شیمی درمانی ممکن است برای کنترل بیشتر بیماری یا تسکین صورت پذیرد. از پرتو درمانی نیز ممکن است برای تسکین علایم مثل انسداد، خونریزی ودرد استفاده شود. بررسی های آزمایشگاهی به منظور تعیین نشانگرهای تومور نیز ممکن است در تعیین اثر بخشی درمان ، کمک کننده باشند.

درباره‌ی متین شکیبا

جوابی بنویسید

ایمیل شما نشر نخواهد شدخانه های ضروری نشانه گذاری شده است. *

*


2 + = 10

شما می‌توانید از این دستورات HTML استفاده کنید: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>

This site is protected by WP-CopyRightPro